|
|
| Fotoğrafı büyütmek için üzerine tıklayın. |
|
1975 yılında ABD'ye gelen ve Ekonomi, Sosyoloji ardından Hukuk okuyan Çiğdem Acar, şimdi New York'ta kendi avukatlık şirketinde Türkiye'den gelip ABD'de yatırım yapmak isteyenlere yol gösteriyor. Çiğdem Acar'la ABD'de vize ve göçmenlik konuları ile ilgili bir röportaj gerçekleştirdik... |
MezunUSA.com: Merhaba Çiğdem Hanım. Amerika hayaliniz nasıl başladı ve burada hangi eğitimleri aldınız?
Çiğdem Acar : Amerika'ya 1975'te üniversitede okumak için geldim. Fransız Lisesi'nin yoğun çalışma temposundan çıktığım için kafam karışıktı. Karar vermem zaman aldı tabii. Sonunda ekonomi okumaya karar verdim, 1979'da da mezun oldum. Daha sonra da sosyoloji üzerine master yaptım. Birleşmiş Milletler bünyesinde bir sene gönüllü olarak çalıştım. Yine aynı kurumda Amerika'ya eğitime gelen Türklerin eğitimini tamamladıktan sonra geri dönüp tecrübelerini kendi ülkelerine aktarmalarını hedefleyen bir projede görev aldım.
ABD Birleşmiş Milletler Derneği'nin çıkardığı bir dergide bir dönem yazı yazdım. Sonra göçmenlik hukuku konusunda hizmet veren bir avukatlık bürosunda çalışmaya başladım. 1984 yılından beri göçmenlik hukuku konusunda çalışıyorum diyebilirim. Büyük avukatlık bürolarında çalıştım. 1988'de baktım, madem uzun bir süredir bu işin içindeyim neden avukat olmayayım diye düşündüm. Ve bu düşüncem beni hukuk okumaya itti.
Böylece bir yandan tam zamanlı iş hayatıma devam ederken öte yandan da yoğun bir okul dönemine tekrar dönmüş oldum. Gece saatlerine sarkan okul programı, ev, ders çalışma, biraz uykudan sonra tekrar iş ve okul şeklinde dört senelik çok zor ve yoğun bir dönem yaşadım. Yaz tatilimi bile ders çalışarak geçirmek zorunda kaldım bu dönemde. Ve sonunda hedeflediğim hukuk öğrenimimi tamamlayıp avukat oldum.
Amerika’da almış olduğunuz yoğun eğitimlerin üstesinden gelmeyi nasıl başardınız?
Ailemin parası ile okumadım. Burada her göçmen gibi ben de başka bir ülkede olmanın maddi ve manevi sıkıntılarını yaşadım. Öyle armut piş, ağzıma düş olmadı hiçbir şey. Öğrenciliğimin ilk yılında (ellerinden geldiğince) ailemden yardım gördüm. Ama o kadarı bile onlar için büyük bir fedakarlıktı. Ben kendi çabalarım ile NYU'dan ve daha sonra Fordham Hukuk Fakültesi'nden burs aldım. Bütün masraflarımı kendi çabalarım ile karşıladım. Çok zor günlerim oldu. Gaz pompaladım, lokantada çalıştım. Elektriksiz, telefonsuz kaldığım dönemlerim oldu.
|
ABD'ye tabii aile yardımı ile gelip başarılı olanlar da yok değil ve onların da başarılarını sadece aile desteği aldıkları için küçümsemek bence çok yanlış olur, çünkü başarı elde etmek, zorlukların üstesinden gelmek için ABD gibi rekabeti bol, beyin gücü yoğun bir eğitim ve iş ortamında ses getirmek her babayiğidin harcı değildir. Ama Türkler'in başarı hikayeleri aile destekli olmak veya olmamak ile sınıflandırılmamalı. Destekle veya kendi imkanları ile Türklerin ABD'de gerçekleştirdiği başarı hikayelerini su yüzüne çıkartırsak o insanların çoğunun kendi çabaları ile bugünkü yerlerine ulaştıklarını hepimiz görmüş olacağız.
|
|
| Fotoğrafı büyütmek için üzerine tıklayın. |
|
Ve bu da bir yanlış kanıyı ortadan kaldırarak insanımıza ve toplumumuza güç verecek. Ebeveyn parası ile okuma imkanı olmayanlar kendilerini şanssız görmesinler. Bir gün bir yerlere geldiklerinde hayat onlar için daha kıymetli, daha anlamlı olacak.
Hukuk bürolarında çalışmaya başlamadan önce, ABD Birleşmiş Milletler Derneği'nde Rus-ABD İlişkileri Program Direktörünün Asistanlığı yaptınız. Bu süreç nasıl geçti?
Birleşmiş Milletler bünyesinde bir sene gönüllü olarak çalıştım. Yine aynı kurumda Amerika'ya eğitime gelen Türklerin ve diğer yabancıların eğitimlerini tamamladıktan sonra geri dönüp tecrübelerini kendi ülkelerine aktarmalarını hedefleyen bir projenin tanıtımda görev aldım. Siz tesadüfe bakın! Hayatım sonradan göçmenlik hukuku sayesinde tam tersine yabancıların ABD'ye gelmelerini sağlayan bir araç olmakla devam etti!
İşin başka ilginç tarafı bu projeyi başlatan Birleşmiş Milletler'de çalışan bir Türk’müş. Ama kim olduğunu bilmiyorum. Birleşmiş Milletler'de gönüllü olarak çalışmadan önce bir sene kadar ABD Birleşmiş Milletler Derneği'nde çalıştım. ABD-Rus ilişkilerinden sorumlu bir yöneticinin asistanlığını yaptım. Bilseniz içim hep fıkır fıkır kaynıyordu. Hep boyumdan büyük işlere elimi atıp çalışmak için kendimi parçalıyordum.
O sıralarda çok ilgilendiğim bir konu vardı gündemde. “New World Information Order” konusu batı basınında gelişmekte olan ülkelerin hakkında çıkan haberlerin çoğunlukla negatif konulardan seçilmesi, hep deprem, tufan, ölum, kalım, savaş, kaza gibi konuların çıkmasını bazı liberal aydınlar sorguluyordu. Bende bu konuya odaklanan bir projenin ABD Birleşmiş Milletler Derneği'nde işlenmesi için üst düzey yöneticilerin kapılarını aşındırıyordum, sanki bana düşermiş gibi!
Sonunda benden kurtulmak için derneğin her yıl çıkardığı Birleşmiş Milletler gündeminde olan konuları işleyen kitaplarında o dönemin bu konuyu içeren bölümünü yazdım. Yazımı o kadar çok okuyup, gözden geçirip, düzeltmişim ki editör hiçbir kelimeye, noktaya, virgüle dokunamadan yazım basıldı ve de hatta bir sonraki senenin de yazısını benim yazmam istendi. Hemen arkasından, derneğin bütçesinde sarsıntılar sonucunda "Çiğdem sen burada bizim başımızı ağrıtıp duruyorsun, git kendine adam gibi başka bir iş bul" gibilerinden bana yol gösterildi. Hayatımın en güzel anlarından birisiydi diyebilirim bu arka tarafıma yediğim tekme! Sayesinde, huzurunuzda sizlere oturduğum iskemleden sesleniyorum!
Röportajın devamı için tıklayın.
|
|
|
 |
|
)
)
